คัดจากประวัติ
พระเดชพระคุณท่าน “พระสุพรหมยานเถระ” (ครูบาพรหมา พรหฺมจกฺโก)
วัดพระพุทธบาทตากผ้า ตำบลมะกอก อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน พระสุพรหมยานเถระ
“หลวงพ่อพระพุทธบาทตากผ้า”
ท่านได้ประกอบคุณงามความดีไว้ในพระพุทธศาสนาเป็นอันมาก
ให้ยกลูกประคำจบใส่หัวแล้วอธิษฐานว่า อิมัง ปุสสะชีวัง อธิฏฐามิ (๓ หน)
ตก หรือ ชักลูกประคำว่า “พุทโธ” ๑ รอบ (๑๐๘ ลูก) แล้วหยุดนึกว่า พุทโธ พระพุทธเจ้าเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน โดยธรรมะ
ตกหรือชักลูกประคำ ว่า “ธัมโม” ๑ รอบ (๑๐๘ ลูก) แล้วหยุดนึกว่า ธัมโม พระธรรมเป็นธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสไว้ดีแล้ว
ตกหรือชักลูกประคำ ว่า “สังโฆ” ๑ รอบ (๑๐๘ ลูก) แล้วหยุดนึกว่า สังโฆ พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้าปฏิบัติดีแล้ว
ตกหรือชักลูกประคำ ว่า “อนิจจัง” ๑ รอบ (๑๐๘ ลูก) แล้วหยุดนึกว่า นามรูปปัง อนิจจัง นามรูปนี้เป็นของไม่เที่ยง
ตกหรือชักลูกประคำ ว่า “ทุกขัง” ๑ รอบ (๑๐๘ ลูก) แล้วหยุดนึกว่า นามรูปัง ทุกขัง นามรูปนี้เป็นทุกข์
ตกหรือชักลูกประคำ ว่า “อนัตตา” ๑ รอบ (๑๐๘ ลูก) แล้วหยุดนึกว่า นามรูปัง อนัตตา นามรูปนี้เป็นของมิใช่ตน
เมื่อตกหรือชักลูกประคำหมดทุกบทแล้ว ให้ยกลูกประคำจบใส่หัว ประจุธรณ์เสียว่า “อิมัง ปุสสะชีวัง ปัจจุทธะรามิ” (ว่า ๓ หน)
เป็นเสร็จพิธีตก หรือชักลูกประคำ